Телефонната будка

by Владимир Сабоурин

Да, права си полакомих се
аз лакомото мъжко прасе се полакомих
ти беше лакомо парче полакомих се
ти беше нежна топла и умна полакомих се

Веднъж чакахме рейс в студа
беше времето в което имаше още
телефонни будки влязохме в една
нежните ти топли и умни ръце
бяха премръзнали взех ги в шепите си
на лакомо мъжко прасе и духах
духах докато се стоплиха духах
колкото синапено зърно